6-7 ay öncesine kadar onu hiç tanımıyordum 3 yıl çalıştığım işimden ayrılmıştım başka bi işe girdim fakat hayat insana istediği kadar güzel imkanlar sunmuyor çok problem yaşadım ve ordan da ayrıldım istediğim gibi bi iş bulamıyordum bi tanıdığım sayesinde onunla çalışmaya başladım çok memnundum işimi seviyordum patronumda çok iyiydi bana göre… aslında çevresi tarafından sevilen ve takdir edilen birisi ona hiç farklı gözle bakmamıştım o birgün bize yani çalışan diğer arkadaşımla bana birine aşık olduğunu söyledi bizde çok merak edip kim diye ısrar etmeye başladık fakat nafile söylemiyordu bigün bu kişinin ben olduğumu öğrendim şok olmuştum çünkü ona hep zaman bi abi gözüyle bakmıştım aylar böyle geçti gitti bana duygularını açmıştı bi gün hiç farkına varmadan içimden gelerek ona sarıldığımı hissettim konuşmaya anlaşmaya başladık onu istemememin sebebi evli oluşuydu ama o eşini ona göre anlayışsız olduğunu bildiği için ondan hep uzaktı sevgi açısından içinden geldiği gibi davran dedi bana ileride ne olacağını kimse bilemez dedi onunla mutlu olmak istiyordum kabul ettim 2-3 ay kadar oldu çıkıyoruz bu aşkı okuyanlar hariç hiç kimsenin haberi olmayacak çok mutluyuz beni yanlış anlamayın amacım bi yuvayı yıkmak değil şu anda eşimle mutluyum onu istiyorum dese asla alınmam üzülmem desem yalan olur ama unuturum mutlu olsun isterim çünkü o buna layık birisidir pişman değilim onunla olduğuma seviyorum galiba onu ama ona hiç söylemedim sevdiğimi biliyormusunuz beni çok sevdiğine değer verdiğinide biliyorum anlaşıyoruz zaten beni tercih etmesinin büyük bi nedeni de onu anlayayan tek insanın benim olmam diye düşünüyorum zor bi kişiliği var herkes çözemez kısacası bugünü bugünde yaşıyoruz gelecekle ilgili plan yapmıyoruz sadece mutlu olabildikçe olmaya çalışıyoruz şimdilik çok mutluyuz ikimizde hiç bir şeyden korkmuyorum beni ona güveniyorum bi gün ayrılsak bile kötü bi ayrılık olmayacağına inaniyorum herkesin mutlu olmasını sevenlerinde kavuşması dileğiyle….
