Anasayfa

Hikaye Gönder

Reklam

Sohbet

Link Değişimi

Hakkımızda

İletişim

  Hikaye Arama

Hızlı Hikaye Menü

Hikaye Kategorileri

Bilim Kurgu Hikayeleri

Gerilim Korku Hikayeleri

Gerçek Hikayeler

Romantik Hikayeler

Klasik Hikayeler

Komik Hikayeler

Dramatik Hikayeler

İstatistikler

  Kategori Sayısı : 7
  Hikaye Sayısı : 619
  Onay Bekleyen : 1

Reklam Alanı

Toplist

eXTReMe Tracker

Hikaye Okunuyor - Ben çok küçükken

Ben çok küçükken
ben 6 yaşındayken bizim mahalleye Pelin adında bir kız taşınmıştı bilemezdim çok iyi arkadaşım olacağını.ama sonradan olmuştuk yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmiyordu. ARADAN YILLAR GEÇTİ... 9 yaşındaydık.annesi geldi.bize üzgün üzgün bakıyordu."çocuklar bunun için çok üzgünüm ama" onu heyecanla dinliyorduk ve tekrar ettik "ama" annesi"ama malesef biz Ankara'ya taşınıyoruz" o lafı duyunca ikimizde deliye dönmüştük birden ağlamaya başladım.Pelin de ağlıyordu annesi"bunu söylemek çok zor ama mektuplaşırsınız"dedi. biraz daha iyiydim şimdi ama canımın bir parçası kopup gidiyordu PELİNLER ARTIK ANKARA'DADIR Pelin ile her gün mektuplaşıyordukartık bir yaş daha büyümüştük 4. sınıftık.sınavlar zorlaşmıştı pelin'de ben de ilk dönem takdir almıştık.dediğim gibi mektuplaşıyorduk postacıyı pencerede bekliyor görür görmez dışarı fırlıyor mektubumu alıyor ve heyecanla okuyordum. BİR GÜN GENE BEKLERKEN... bekledim,bekledim,bekledim ne gelen var nede giden hiç böyle olmamıştı ben de radyoyu açtım haberler varmış birden bir kaza haberi duydum ölen kişi adlarını sayıyordu ben de yazık yakınlarına diye geçiriyordum aklımdan birden duyduğum isimle kaskatı kaldım isim PELİN ÇOKGEZER yani benim arkadaşım pelindi sonra pelin'in cebini aradım açmıyordu evleride açmıyordu ama pelin sürekli babaannesinde kalıyordu onuda arıyayım dedim açtı babaannesi pelin nasıl gibilerinden sordum bilmiyosa telaşlanmasın diye pelin hastahanede imiş bana ondan yazamamış kazada ölen ise başka pelinmiş 1 HAFTA SONRA ... pelin 1 haftadır bana yazmıyorduacaba beni unuttumu diyordum ama genede pencerede postacıyı gözlüyodum.ve gelmişti inanamadım çok mutlu oldum mektubu alır almaz açtım okumaya başladım gözümden dökülen bir damla yaş mektup kağıdını ıslattı.pelin kanser olmuş kendimi odama kilitledim günlerce ağladım tedavi için paralarıda yoktu öteki mektup gelene kadar hiç bir şey yapmadım bana "lütfen buraya gel seninle son kez görüşeyim yazıyordu hemen gittiğim gibi bilet aldım en erken otobüs yarın sabah 7 otobüsüydü saat 12 gibi orada olacaktım. HEMEN UYUDUM SABAH KALTIM KOŞARAK OTOBÜS DURAĞINA GİTTİM oradan gidecektim garaja otobüse yaklaşıyordum koşuyordum fakat birden düştüm kalkıp eşyalarımı toplayana kadar otobüs gitti mecburen 15 dk sonraki otobüse binecektim en erken oydu çünkü sinir olmuştum 15 DK SONRA otobüse bindim garaja gittiğimde 5 dk önce otobüsüm kalkmış Ankara'ya en erken otobüs 1,5 saat sonraydı mecburiyet kadar kötü birşey yok EVLERİNE VARDIĞIMDA... Bir kaabalık gördüm kapıyı annesi açtı pelin yarım saat önce aramızdan ayrılmış birden dizlerimin önüne çöküp ağlamaya başladım neden hep benim başıma geliyordu neden en yakın dostumdu ölen ve biryerden ağlıyor bir yandan bağırıyordum DOSTUM NİYE BENİ TERK ETTİN…
Gönderen  :  CAN Arkadaşına Tavsiye Et.! Tarih  :  14.03.2008 Okunma  :  277
Ben çok küçükken Hikayesine Yapılan Yorumlar...



Bu Hikayeye Henüz Yorum Yapılmamış.!

İlk Yorumu Siz Yapmak İstermisiniz?
 

Bu Hikayeye Yorum Eklemek İstermisiniz?
  Rumuzunuz :
  Yorumunuz :
 

Cezbet.Net © 2008 All Rights Reserved.                                                           Powered : Utku

 Hikaye - Hikaye - hikayeler - hikayeler - travesti - travestiler

mehr Pagerank - besseres Ranking www.pagerankverzeichnis.de - Pagerank Anzeige ohne Toolbar top-pr.de / Webservice - Pagerank Anzeige ohne Toolbar pr-joint.de - Pagerank Anzeige ohne Toolbards08.de - Pagerank Anzeige ohne Toolbar