bunda bir yıl önceydi bi yerde işe başladım.aslında ilk girdiğim zamanlarda hissetmiştim yanlış bi yer olduğunu ama inat etmştim devam etmiştim yerime.patronum 30 yaşındaydı bense 18 ben patronuma abi diye hitap ederken o bana abi deme diyodu.neden diye sorduğumda kendimi büyük görmek istemyom demişti.ama ben ona inat yine abi dedim.bikaç ay sonra bana olan duygularını açıkladı.ben tersledim.hatta işten çıktım.kolumdan tuttu ‘GİTME’dedi ama ben gidecektim çok yalvardı ailemede bi açıklama yapamam diye gitmedim kaldım.önceleri elimi tutmaya çalıştı sonra zamanla öpmeye başladı ve her nedense bana çok iyi davranıyodu.çıktığım çocukla kavga ettiğimde bana hep yardımcı oldu.yani kıscası ona sığındım ve bu iyilikler karşısında ona bağlanmışım sevmişim.ama o evli ve 2 çocuk babası.oda beni sevdiğini sölüyo.ben çok büyük konuşmuştum iki cihan bi araya gelse asla seni sevmem demiştim.ama şimdi seviyorum.ona herşeyimi verdim.kızlığım hariç.ama şuan benimle 1 saat bile geçirmiyo.sevmiyo diyorum ama hergün beni sevdiğini söylüyor.şuan ruhen çok kötüyüm.kimse beni anlamyo ne yapacağımıda bilmiyorum.biliyosanız bi yol söleyin yapayım…uzaklaşamyomda..ama sakıncalı aşklardan herkes kaçsın ve kimse tam sevildiğini bilmeden sevmesin yoksa benim gibi yanar…
